hy    |   fr

Քաջամարտութիւն (ութեան)

s.

bravery, valour.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif քաջամարտութիւն քաջամարտութիւնք
accusatif քաջամարտութիւն քաջամարտութիւնս
génitif քաջամարտութեան քաջամարտութեանց
locatif քաջամարտութեան քաջամարտութիւնս
datif քաջամարտութեան քաջամարտութեանց
ablatif քաջամարտութենէ քաջամարտութեանց
instrumental քաջամարտութեամբ քաջամարտութեամբք